Elk jaar neem ik mijn ouders mee op een ‘verrassingsreis’, een ware traditie voor de familie Dekkers, en ieder jaar kijken mijn ouders er heel erg naar uit. Alhoewel de invulling van de term ‘verrassingsreis’ mij redelijk vanzelfsprekend lijkt, is een onderdeel van de pret dat mijn ouders gissen naar de bestemming. Dit ‘ik-zal-doorgaan-totdat-je-het-verklapt’ spelletje begint zodra de datum is bepaald, en eindigt pas als we het vliegtuig instappen. De manieren die mijn ouders inzetten om achter de locatie te komen variëren van de eenvoudige vraag ‘waar gaan we naartoe?’, tot heuse inluispraktijken…

Zo moet ik ze bijvoorbeeld op een gegeven moment toch echt vertellen wat ze aan kleding mee moeten nemen. (Het is natuurlijk ook weer niet de bedoeling dat ze in hun winterjas de Sahara door moeten trekken). Ik hoef alleen maar “tweeëntwintig graden” over de telefoon uit te spreken en ik hoor in de achtergrond mijn moeder vol passie alle plaatselijke kranten doorbladeren, opzoek naar de stad waar het nu 22 graden is…

Met mijn moeder. Beiden marlies|dekkers zonnebril

Met mijn ouders op vakantie gaan leidt, zoals je leest, altijd tot veel hilariteit. Zo is het elke keer als ik met mijn ouders ga vliegen een heel spektakel (dit was hun derde keer vliegen in hun leven). Mijn vader draagt namelijk altijd een riem, en niet als mode-accessoire. Hij draagt een riem waar hij voor bedoelt is, namelijk om zijn broek op te houden. Nu is de security bij de douane altijd redelijk ongeduldig, en wordt er verwacht dat je binnen no time je riem af hebt gedaan voordat je door het poortje loopt. Het is voor mijn vader dus een heel gepuzzel hoe hij zijn broek op moet houden zonder riem…als de security dan ook nog eens gaat roepen dat hij zijn armen omhoog moet houden kun je al raden wat er gebeurt….daar moeten ze echt iets op verzinnen…

St Tropez Byblos met mijn vader, 79 jaar en nog zo knap!

Deze keer kon ik echter de bestemming niet helemaal geheim houden. Ik had namelijk geregeld dat we met een helikopter van het vliegveld in St. Tropez opgehaald zouden worden, en naar het hotel, de Byblos, gevlogen zouden worden. Om een kleine hartaanval bij mijn ouders te voorkomen had ik ze dus van tevoren ingelicht. Zelf ben ik ook niet zo’n held met hoogtes en was ik benieuwd of ik de helikoptervlucht zou overleven zonder flauw te vallen… Eenmaal aangekomen op het vliegveld werden we, very V.I.P., begeleid van achter de douane naar de helikopter. En wat was het fantastisch!

Waaah, daar landt “onze” helikopter!

Het uitzicht was onvergetelijk, ronduit spectaculair! Ik was mijn hoogtevrees in ieder geval spontaan vergeten.

Prachtig uitzicht

Landen “in de tuin” van Byblos. Hoe V.I.P. kan het zijn!

Nadat we geland waren in de tuin van Byblos konden we echt beginnen met het genieten van deze luxueuze vakantiebestemming! Ik geef het gewoon toe, een beetje luxury op z’n tijd is heerlijk, en dan is de Byblos in St. Tropez de ultieme vakantiebestemming.

Prachtig uitzicht vanuit onze kamer op heerlijke zwembad van Byblos

Uiteraard hou ik van lekker eten, en als je dat ergens kunt vinden is het wel in St. Tropez. Zo zijn we lekker naar Club 55 geweest voor een gezonde lunch. Ik vind het namelijk belangrijk om gezond te eten, en al helemaal als ik op vakantie ben. Daarom kozen we voor deze (wel erg ) gezonde hap:

Gezonde hap @ Le Club 55

Zoals je ziet, heb ik heerlijk met mijn familie van een welverdiende vakantie genoten…Nu weer snel terug naar Nederland om samen met mijn vriend ons tweede huisje in te richten, en daarna weer door naar het Verre Oosten om met mijn team daar te werken…hierover later meer!

“Huis” pauw van Byblos iedere ochtend bij het ontbijt