Een week detoxen in sportkleding en rood joggingpak doet niet alleen wonderen voor je lijf, maar ook je winkellust. Op mijn ene vrije dag wilde ik zoveel mogelijk zien. Een samenvatting.

Blijkbaar heb ik Kate Hudson en Denise Richards nét misgelopen bij mijn bezoek aan Planet Blue, een boetiek die me ter plaatse door iedereen werd aangeraden. Vandaag zag ik foto's van de twee actrices die zondag met goed gevulde tassen het pand in Malibu verlieten. Ik zag er de stijl die LA zo beroemd maakt: nonchalante platte sandalen, veel jeans, veel bikini's, zwierige katoenen jurken en rokken die je moeiteloos van stad naar strand kunt doordragen. Wie LA zegt, zegt Planet Blue.



In sneltreinvaart werd ik door een welwillende vriend langs de andere fashion hotspots gereden. Meest onder de indruk was ik van de verzameling boetieks in Main Street te Santa Monica. Hier bloeit een levendige neo-hippie yogascene, met organic food, of nog beter, raw food, kledingwinkels waar je yoga-outfits vindt die het even goed doen om gewoon te dragen. Denk dun gebreide lange vesten met lange jersey broeken in nude-tinten en over elkaar te dragen flinterdunne T-shirts van James Perse.

Na een semi-sushimaal (raw en veganistisch) bij Rawvolution zetten we koers naar hét warenhuis van LA: het met klimop begroeide Fred Segal. Binnen trof ik een soort overdekte marktsfeer, met allemaal aparte winkels. Ik paste er gescheurde jeans van Current Elliott, kocht uiteindelijk een paar van J Brand, veel te dure suede laarzen van Fiorentini & Baker en een linnen T-shirt van Isabel Marant.

Laatste stop: de COOP-afdeling van warenhuis Barney's, vlak naast het hotel waar Julia Roberts en Richard Gere logeren in Pretty Woman... Toen had ik nog maar 30 minuten voor ik naar het vliegveld moest, maar kon toch nog even de highlights bekijken. Allemaal niet in Nederland te koop, maar wel heel geweldig: de collectie van Rag & Bone, laarzen van n.d.c., Erin Wasson's lijn voor skatemerk RVCA, de T-shirtcollectie van Alexander Wang (goedkoper dan zijn normale collectie) en de fenomenale basics van Helmut Lang.

Doorgewinterde LA-fans zullen het een mager lijstje vinden, ik was trots op mijn snelheid. Met rood hoofd liet ik de intussen iets minder welwillende vriend buiten achter bij Fred Segal. Binnen een uur ben ik terug, beloofde ik. Toen ik bepakt en bezakt weer voor hem stond bleek ik ruim twee uur binnen te zijn geweest. Noem het een inhaalslag. Eén ding is zeker: ik ga terug naar LA.